ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ

Για ποιο λόγο ενανθρώπησε ο Υιός του Θεού και όχι ο Πατήρ ή το Πνεύμα Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΝΑΝΘΡΩΠΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ Μητροπολίτης  Ναυπάκτου - Ιερόθεος  Βλάχος «Θεός εφανερώθη εν σαρκί» (Aρχιεπίσκοπου Tιράνων, Δυρραχίου και πάσης Aλβανίας κ. Aναστασiου) Η ΠΑΡΘΕΝΙΚΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ Μητροπολίτου Μεσογαίας & Λαυρεωτικής Νικολάου Ο Χριστός ως άνθρωπος Επίσκοπος Κάλλιστος Γουέαρ ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΑ ΑΛΗΘΙΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ Ευδοξία Αυγουστίνου. Φιλόλογος - Θεολόγος Περί της εις Αίγυπτον φυγής της Υπεραγίας Θεοτόκου  Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης Σοῦ τά χείλη πέφυκεν σπαρτίον κόκκινον .....

Η γέννησίς σου Χριστέ ο Θεός ημών, ανέτειλε τω κόσμω,  το φως το της γνώσεως·  εν αυτή γαρ οι τοις άστροις λατρεύοντες,  υπό αστέρος εδιδάσκοντο·  σε προσκυνείν,  τον Ήλιον της δικαιοσύνης,  και σε γινώσκειν εξ ύψους ανατολήν,  Κύριε δόξα σοι.    ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΝΑΝΘΡΩΠΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ Μητροπολίτης  Ναυπάκτου - Ιερόθεος  Βλάχος Χριστούγεννα: Υπέρβαση τού ανθρωπίνως αδυνάτου Aρχιεπίσκοπου Tιράνων, Δυρραχίου και πάσης Aλβανίας κ. Aναστασiου Η ΠΑΡΘΕΝΙΚΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ Μητροπολίτου Μεσογαίας & Λαυρεωτικής Νικολάου Για ποιο λόγο ενανθρώπησε ο Υιός του Θεού και όχι ο Πατήρ ή το Πνεύμα  Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΑ ΑΛΗΘΙΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ Ευδοξία Αυγουστίνου. Φιλόλογος - Θεολόγος Ο Χριστός ως άνθρωπος Επίσκοπος Κάλλιστος Γουέαρ

ΤΟ  ΜΥΣΤΗΡΙΟ  ΤΗΣ ΕΝΑΝΘΡΩΠΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ                 Πολλοί άνθρωποι δεν αντελήφθησαν τον σκοπό της ενανθρωπήσεως του Χριστού. Μεταξύ αυτών ανήκουν και πολλοί Χριστιανοί που εκκλησιάζονται και ισχυρίζονται πώς ζουν πνευματική ζωή.            Μερικοί θεωρούν τον Χριστό μεγάλο φιλόσοφο που αποκάλυψε υπέροχες αλήθειες στον κόσμο.  Άλλοι τον θεωρούν υπέροχο παιδαγωγό που αντιμετώπισε άριστα τον άνθρωπο και τα προβλήματά του.  Άλλοι έναν θαυματοποιό που ευεργέτησε τους ανθρώπους με την θεραπεία από τις βασανιστικές τους ασθένειες.  Άλλοι τον θεωρούν απαράμιλλο κοινωνικό αναμορφωτή που έφερε τεράστιες αλλαγές στις κοινωνικές συνθήκες που επικρατούσαν τότε. Υπάρχουν ακόμη και άλλοι που τον θεωρούν μύστη, ή αρχηγό μιας θρησκείας, έστω και της πιο τέλειας.           Ο Χριστός όμως είναι όλα αυτά, αλλά δεν είναι μόνον αυτά.  Δεν είναι απλώς φιλόσο...

"Σοῦ τά χείλη πέφυκεν σπαρτίον κόκκινον καί τί ὡραία ἡ λαλιά σου! δι'ὧν κατεφίλησας Θεόν, Παναγία, ὡς βρέφος ἐπωλένιον" ...Τά χείλη σου έγιναν κλωστούλα κόκκινη, καί τι ὡραία η λαλια σου! σαν φίλησες πολλές φορές τον Πλάστη, Παναγία μου, σάν βρέφος στήν ποδιά σου! Από το Θεοτοκάριον, ποίημα Ιωάννου Ευχαϊτών(ΙΑ΄αιών)  μετάφραση Μοναχού Εσφιγμενίτου http://iereasanatolikisekklisias.blogspot.gr/

Περί της εις Αίγυπτον φυγής της Υπεραγίας Θεοτόκου.  Όταν  εγεννήθη ο Χριστός και έφυγεν ο Ιωσήφ μετά της Θεοτόκου και του βρέφους  είς την Αίγυπτον, κατά την προσταγήν του Αγγέλου, τότε λέγω, παραλαβών ο Ιωσήφ την μητέρα και το βρέφος,επορεύοντο την οδόν, και πλησιάσαντες είς Αίγυπτον επείνασαν ο΄τε Ιωσήφ και η Θεοτόκος . Ευθύς δε θεωρούσι φοινικέαν με καρπόν πάνυ ωραίον. Τότε η Θεοτόκος λέγει τη φοινικέα : Κλίνον, δένδρον μου καλόν , και χάρισόν μοι εκ του σου ωραιοτάτου καρπού. Ευθύς δε συν τω λόγω της Θεοτόκου έκλινε το δένδρον και λαβόντες εκ του καρπού συν τω Ιωσήφ όσον ήθελον, πάλι  έστρεψε το δένδρον είς τον τόπον αυτού ως το πρότερον. Συνερχόμενοι δε έμπροσθεν απήντησαν τούτον τον ληστήν, ήγουν τον Δημάν, ο οποίος ιδών την Θεοτόκον, εξέστη του κάλους Αυτής ως γαρ αστραπή ή εξ ουρανού λάμπουσα, ούτως εφαίνετο η Θεοτόκος και το βρέφος Αυτής εν ταις αγκάλαις βασταζόμενον. Ο δε ληστής ελθών μετά φόβου και τρόμου προσεκύνησε την Θεοτόκον κα...

«Θεός εφανερώθη εν σαρκί»    H υπέρβαση του ανθρωπίνως αδυνάτου είναι βασικό μήνυμα της σημερινής μεγάλης εορτής του χριστιανικού κόσμου. Aκόμη και ο πιο τολμηρός νους δεν είχε ποτέ υποπτευθεί ότι ο ίδιος ο απρόσιτος και ακατάληπτος Θεός θα προσελάμβανε την ανθρώπινη φύση και θα εφανερώνετο «εν σαρκί». Για την κλασική λογική, κάτι τέτοιο ανήκει στη σφαίρα του αδυνάτου. Aυτήν ακριβώς την υπέρβαση του ανθρωπίνως αδυνάτου πανηγυρίζουμε σήμερα.  Kαι καλούμεθα να τη χαρούμε, παρά τη σκληρή πραγματικότητα την οποία βιώνουμε.  O Yιός και Λόγος του Θεού έγινε άνθρωπος, εισήλθε στην ανθρώπινη Iστορία.  Tο «εφανερώθη» υπαινίσσεται την προηγούμενη αΐδιο ζωή του Λόγου. «Θεός ων και Θεού υιός, και αόρατον έχων την φύσιν, δήλος άπασιν ενανθρωπήσας εγένετο» (Θεοδώρητος, επίσκοπος Kύρου).  H ελευθερία του Θεού δεν γνωρίζει όριο. O πως και η αγάπη Tου, που είναι το ουσιαστικό ιδίωμά Tου. «Kαι ο Λόγος σαρξ εγένετο και εσκήνωσεν εν ημίν» (Iω. 1:14).  Πρ...

Θεός το τεχθέν, η δε μήτηρ Παρθένος! Τι γαρ μείζον άλλο καινόν είδεν η κτίσις; Μητροπολίτου Μεσογαίας & Λαυρεωτικής Νικολάου   Σε όλες σχεδόν τις προφητείες, στα πολλά αποστολικά αναγνώσματα που διαβάζονται στις Ώρες των Χριστουγέννων και στον Εσπερινό, διακρίνουμε δύο κεντρικές θεολογικές αλήθειες , δύο αλήθειες που συνδέονται η μία με το γεγονός και η δεύτερη με τον τρόπο του μυστηρίου.  Η πρώτη κρύβεται πίσω από την εικόνα του βρέφους και η δεύτερη επιβεβαιώνεται από τα χαρακτηριστικά της Θεοτόκου.  Ας τις δούμε προσεκτικά.     Η μία είναι ότι ο Θεός γίνεται άνθρωπος.   Δηλαδή αυτό το βρέφος που αντικρύζουμε ταπεινωμένο, περιφρονημένο, σ᾿ αυτήν την εξευτελιστική, κενωτική, θα λέγαμε, κατάσταση, μέσα στο σπήλαιο, μέσα στη φάτνη, μέσα στο κρύο, με συντροφιά τα άλογα ζώα, αυτό το βρέφος, είναι ο τέλειος Θεός.  Δεν είναι ένας απλός άνθρωπος, δεν είναι κάποιος προφήτης, δεν είναι ένας απεσταλμένος του Θεού, δεν...

Για ποιο λόγο ενανθρώπησε ο Υιός του Θεού  και όχι ο Πατήρ ή το Πνεύμα  και ποιες οι συνέπειες της ενανθρώπησης                                                                                 Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού                                  Ο Πατήρ δεν μεταπίπτει στον Υιό, παραμένει πάντα Πατήρ· ο Υιός δεν μεταπίπτει στον Πατέρα, παραμένει πάντα Υιός· το Πνεύμα δεν μεταπίπτει στον Πατέρα ή τον Υιό, παραμένει πάντα Πνεύμα άγιο.  Η ιδιότητα καθενός προσώπου της Αγίας Τριάδας είναι σταθερή και αμετάβλητη.  Πως, άλλωστε, θα παρέμενε ιδιότητα αν εναλασσόταν συνεχώς περνώντας κάθε φορά σε άλλο πρόσωπο;  Γιαυτό ο Υιός του Θεού είναι που γίνεται Υιός του ανθρώπ...

Αναζητώντας τα αληθινά Χριστούγεννα   Ευδοξία Αυγουστίνου. Φιλόλογος - Θεολόγος     Η παγκοσμιοποιημένη εποχή μας και η νέα τάξη πραγμάτων ενώ όλο και πιο πολύ καθιερώνει παγκόσμιες ημέρες και γιορτάζει γενέθλια, εκτοπίζοντας την ονομαστική εορτή, δυσκολεύεται να αποδεχτεί και να γιορτάσει τον παγκόσμιο και σωτήριο σταθμό της ιστορίας, τα γενέθλια του Χριστού. Είναι γνωστό βέβαια ότι και στο παρελθόν πολλές φορές επιχειρήθηκε η κατάργηση της εορτής των Χριστουγέννων. Το 1644 στη Βρεττανία ο Όλιβερ Κρόμγουελ και το κόμμα των πουριτανών, θέλησαν να καταργήσουν με νόμο τα Χριστούγεννα.  Επίσης στην κομμουνιστική Ρωσία είχαν απαγορευθεί τα Χριστούγεννα από το 1917 ως το 1990, οπότε και κατέρρευσε το καθεστώς και εξήλθε νικητής το θείο βρέφος. Η χειρότερη όμως πολεμική κατά των Χριστουγέννων είναι αυτή της εκκοσμίκευσης, η οποία υποβαθμίζει το υπερκόσμιο γεγονός σε εγκόσμιο και το εγκλωβίζει μέσα σε στενά υλιστικά πλαίσια. Φθάσαμε έτσ...

Η Νηστεία των Χριστουγέννων Να καθαρίσουμε την ψυχή μας για να γεννηθεί στις καρδιές μας  ο Θεάνθρωπος Ιησούς Στις 15 Νοεμβρίου αρχίζει η νηστεία των Χριστουγέννων.  Πρόκειται για μια περίοδο έντονης πνευματικής εργασίας και ψυχοσωματικής προετοιμασίας  για τον εορτασμό της μεγάλης εορτής της Γεννήσεως του Κυρίου. Από τις 15 Νοεμβρίου έως τις 17 Δεκεμβρίου (κατ’ άλλη παράδοση έως τις 12 Δεκεμβρίου) νηστεύουμε το κρέας, τα γαλακτομικά και τα αυγά και τρώμε ψάρι  (εκτός   Τετάρτης και Παρασκευής, που νηστεύουμε και από λάδι).  Σύμφωνα με τους ιερούς κανόνες του Κανονικού Δικαίου της Ορθόδοξης Εκκλησίας, νηστείες ονομάσθηκαν οι ημέρες κατά τις οποίες οι πιστοί οφείλουν να απέχουν από τις ηδονές του βίου και ορισμένων τροφών και ποτών.   Νηστείες καλούνται οι υπό της Εκκλησίας θεσπισμένες ημέρες «καθ΄ας οι πιστοί  εν πνευματική συντριβή και μετανοία οφείλουν να ανυψούν το πνεύμα προς τον Κύριον δια ναρ...

Ο Χριστός ως άνθρωπος Επίσκοπος Κάλλιστος Γουέαρ  Αφού ο άνθρωπος δεν µπορούσε να έρθει στο Θεό, ο Θεός ήρθε στον άνθρωπο , ταυτίζοντας τον εαυτό του µε τον άνθρωπο µε τον πιο αµεσο τρόπο. Ο αιώνιος Λόγος και Υιός του Θεού, το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, έγινε αληθινός άνθρωπος, ένας από εµας. Συµµετέχει απόλυτα στο κάθε τι που µας αποτελεί κι έτσι µας δίνει τη δυνατότητα να συµµετέχουµε σ’ αυτά που τον αποτελούν, στη θεική του ζωή και στη δόξα του. Έγινε ο,τι ειµαστε για να µας κάνει ο,τι είναι αυτός. Ο Θεός ενώνεται µε τη δηµιουργία του πιο στενά απ’ τη κάθε δυνατή ένωση, καθώς γίνεται ο ίδιος αυτό που δηµιούργησε. Ο Θεός σαν άνθρωπος εκπληρώνει το µεσολαβητικό έργο που ο άνθρωπος απέκρουσε κατά τη πτώση. Ο Ιησούς, ο Σωτήρας µας, γεφυρώνει την άβυσσο ανάµεσα στο Θεό και στον άνθρωπο γιατί είναι ταυτόχρονα και Θεός και άνθρωπος.  Όπως λεµε σ’ έναν από τους ορθόδοξους υµνους της παραµονής των Χριστουγέννων. «Ο ουρανός και η γη σηµερον ηνώθησαν, τεχθέν...